www.mazanchess.ir

در مسابقات شطرنج جشنواره سراسری بانوان در شهرستان اراک ٬در دور سوم استاد فیده شهره بیات ٬در برابر درسا درخشانی قرار گرفت.هر دو بازیکن در دور قبل با مهره ی سیاه بازی کرده بودند.با توجه به اینکه شماره خانم بیات 4 و شماره خانم درخشانی 20 بوده است ٬انتظار می رفت که تناوب رنگ به شماره کمتر داده شود .ولی پس از قرعه کشی برای دور سوم معلوم شد که سیستم رنگ سفید را به درسا درخشانی با شماره 20 داده است.قبل از شروع دور سوم ٬همزمان با درخواست خانم شهره بیات ٬برای اطلاع از چگونگی اختصاص رنگ در این دور ٬موضوع از طرف تیم داوری مورد بررسی قرار گرفت و مشخص گردید که هر دو بازیکن ٬در دور اول با مهره ی سفید و در دور دوم بامهره ی سیاه بازی کرده اند.

به نظر بسیاری از صاحبنظران شطرنج ایران ٬شادی پریدر هنوز قدرتمندترین شطرنجباز بانوان ایران است.اما این همه فراز و فرود در نتایج پریدر از کجا نشات می گیرد ؟وی در هفته ی اول لیگ برتر شطرنج ٬با غلبه بر پورکاشیان ٬دیگر استاد بزرگ شطرنج کشورمان ٬بارقه ی امید را در دل همگان برانگیخت .باورمان شده بود که فصل جدیدی از موفقیتهای شادی پریدر آغاز شده است.اما ناگهان در مسابقات المپیاد دانشجویان و هفته ی دوم لیگ برتر بانوان ٬با باختهای دور از انتظار ٬امید همه ی علاقمندان خویش را به یاس تبدیل کرده است.اکنون پریدر کوله باری از تجربه و اطلاعات وسیع تئوریک را با خود دارد.نیاز امروز پریدر داشتن مربی نیست .

در سالهای اخیر با گسترش روز افزون مسابقات ٬القاب و عنوان های مهمی چون سرمربی ٬مدیر فنی ٬مدیر تیم های ملی و.... در محافل ورزشی اعم از باشگاهی و ملی عرض اندام می کند که اگر در جای خود به درستی تعریف نشوند و ضرورت واقعی(عملی)این القاب احساس نشود و شرح وظایف روشنی وجود نداشته باشد ٬این بحث به حاشیه و حتی کژراهه کشیده خواهد شد.اتفاقات ناگواری که در فصول گذشته برای باشگاههای صبا باتری ٬استقلال اهواز و......در لیگ های برتر فوتبال و رشته های دیگر رخ داد ریشه در این معضل دارد.تا جایی که به خاطر دارم در مسابقات انتخابی جام جهانی فوتبال به سال 1978 برای آقای حشمت الله مهاجرانی به عنوان اصلی ترین سکاندار هدایت تیم ملی ایران از کلمه مربی استفاده می شد و برای همکاران ایشان کمک مربی.

در ایامی که تیمور لنگ خراسان را عرصه ترکتازی خود نموده بود (1382میلادی)خستگی ناشی از جنگ را با شطرنج از تن به در می کرد.روایت است که تیمور هر جا با خود جمعی از هنرمندان و دانشمندان و به طور اخص شطرنجبازان را به همراه داشته است.در این جمع بدون شک علی شطرنجی از همه نامی تر و زبردست تر بود.یکی از همین روزها،زیر سقف نورانی آسمان خراسان علی شطرنجی صفحه و مهره هایش را بر روی یک میزگذاشته و دائما به دور آن چو نان پروانه ای به دور شمع می گشت.از قضا تیمور به همراه اکثر علما و حکما، وزیران و هنرمندان و خصوصا دست راست خود، فردی که چون سایه همیشه به همراه او بود یعنی مستاسان از آنجا عبور می کرد.با دیدن علی شطرنجی و آن صحنه ی تمرکز و علاقه ی تیمور متعجب شد، قدری نزدیک شد و گفت:چه می کنی علی؟