www.mazanchess.ir

فکر بکار گیری مدیران غیر ورزشی در مسند فدراسیونها از آنجا پیدا شد که گمان می شد که این افراد که معمولا"از چهره های سیاسی نیز می باشند می توانند با جذب کمکهای مالی گره از مشکلات رشته های ورزشی باز کنند.اما این سیاست سازمان تربیت بدنی برای مدت کوتاهی جواب دادو پس از هجوم چهره های غیر ورزشی به سوی مناصب فدراسیونی به سرعت تبدیل به معضلی برای ورزش کشور شد.نگاهی به مدیریت فدراسیون ها و حتی مدیریت تیمهای ملی موید این مدعاست.فدراسیون شطرنج نیز از این قاعده مستثنا نبوده است و علاوه بر ریاست فدراسیون بسیاری از مسئولین هیاتها در استانهای مختلف کشور نیز غیر شطرنجی هستند.

در مورد آسیبی که ورزش کشور از این سیاست سازمان تربیت بدنی خورده است صحبت بسیار شده است.و شطرنج نیز بی نصیب نمانده است.اما آنچه زمینه حضور چنین افرادی را بر مسند فدراسیون شطرنج و هیاتها فراهم آورده است تنها مورد فوق نبوده است بلکه تفرق و جدایی شطرنجبازان و عدم درک صحیح بزرگان این رشته از نیازهای این جامعه ی بزرگ نیز عامل مهمی در واگذاری مدیریت فدراسیون به غیر شطرنجیها بوده است.دکتر محمد ابراهیم مداحی در جلسه انتخاب ریاست فدراسیون وعده کرده بود که با طرح سیستمی که آن را قیف وارونه نامید ٬می تواند در طی مدت کوتاهی سیستمی را پایه ریزی کند که نیازی نباشد فدراسیون به هیاتها کمک کند بلکه این قاعده بر عکس باشد یعنی هیاتهای استانها با جذب کمکهای مالی چنان قوی شوند که نه تنها به کمک فدراسیون نیاز نداشته باشند بلکه بتوانند به فدراسینون کمک مالی کنند.این برنامه هرگز به اجرا در نیامد .اما غم انگیز ترین بخش این واقعه سکوت مجمع فدراسیون در طول چهار سال گذشته بوده است.مجمع محترم به هیچ وجه به نقش و جایگاه خود پی نبرده و هیچ گاه ٬هیچ سوالی در این مورد از ریاست محترم فدراسیون نداشته است. فعالیت مجمع محدود به شرکت در جلسات فرمایشی و بعضا"امضای صوتجلساتی بوده است که از پیش تهیه می شده است.و به تبعیت از مجمع فدراسیون مجامع هیاتها نیز نه تنها به نقش خود در نظارت بر فعالیت هیاتها واقف نبوده اند بلکه بعضا"دچار تفرق هدایت شده نیز بوده اند.اما امروز وظیفه سنگینی بر عهده تمامی دلسوزان و پیش کسوتان این رشته می باشد که در میدان به صورت پر رنگتری حضور یافته و با اطلاع رسانی و موضع گیریهای شفاف و به دور از منافع شخصی به وظیفه تاریخی خویش عمل نمایند. مخالف حضور مدیرانی که بتوانند منابع مالی مناسبی را با خویش به همراه بیاورند نیستیم بلکه معتقدیم مجمع محترم باید با نظارت مستمر با اتکا به نیروهای تخصصی شطرنجی در پی تحقق وعده ها باشد.وگرنه اگر قرار باشد فدراسیون شطرنج و هیاتهای تابعه آن با کمک های مالی سازمان تربیت بدنی و ادارات کل استانها به اجرای فعالیت خود بپردازند(چنانچه در طول چهار سال گذشته اتفاق افتاده است)چه لزومی به حضور مدیران غیر ورزشی در راس فدراسیون دارد؟

اگر شرط امکانات مالی محقق نمی شودآیا بهتر نیست که سکان فدراسیون شطرنج به دست یک انتخاب از جامعه شطرنجی کشور باشد؟